Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009

Το παραμύθι του πλούσιου μικροτσούτσουνου


Η παρακάτω ιστορία αφιερώνεται με πολλή αγάπη σε όλους εκείνους που νομίζουν πως τα λ7 και τα παραμύθια σε κάνουν μάγκα.

Ξύνει την καράφλα του και γράφει ο Κ.Χ.


Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα αγόρι που το έλεγαν Βαλεντίνο. Ήταν καταπληκτικός άνθρωπος και φίλος. Αλλά είχε ένα μικρό ελάττωμα. Έλεγε απίστευτα ψέματα (κατά κόσμον σάλια).

Πριν την ενηλικίωσή του όλοι έδιναν βάση σε αυτά που έλεγε και τον παρακολουθούσαν ως αρμόζει μεταξύ πραγματικών (αντρών) φίλων. Όμως, τα ψέματα άρχιζαν να πληθαίνουν και τα νεύρα των φιλικών του προσώπων να σπάνε σαν καρύδια από τον καρυοθραύστη (μην πάει το μυαλό σας στο πονηρό).

Οι βλέψεις του πάντα μεγάλες και τα λόγια του ακόμα μεγαλύτερα. Σε σημείο που τα μεγαλύτερα παραμύθια του Χαν Κρίστιαν Άντερσεν να φαντάζουν παιδική έκθεση μπροστά στα ψεύδη του.

Η κοπέλα του τον είχε στολίσει σαν τάρανδο του κοκκινοφορεμένου Αγίου των ημερών. Αυτός στην κοσμάρα του. Οι φίλοι του από καλή πρόθεση δεν θέλησαν να του ανακοινώσουν τις υποψίες τους. Όταν το επιχείρησαν βρήκαν την άρνηση αλλά και ανυπόστατες δικαιολογίες του τύπου «είναι καλή κοπέλα δεν κάνει τέτοια». Εξαιρετικό επιχείρημα. Οι υποψίες παρέμεναν έως ότου έγιναν βεβαιότητα. Μόνο ο ίδιος εθελοτυφλούσε, μη θέλοντας να αντικρύσει το προφανές!


Όμως, σιγά-σιγά κατέληξε σαν την ιστορία με τον βοσκό και τους λύκους. Μόνος του τα έλεγε και μόνος του τα πίστευε. Όταν πραγματικά έλεγε αλήθεια κανείς δεν τον πίστευε γιατί όλοι φαντάζονταν πως για άλλη μία φορά θα λέει ψέματα.

Στη σχέση του με τους άλλους, η εμπιστοσύνη είχε πάει περίπατο. Απλά κανείς δεν τον πίστευε. Ούτε οι παιδικοί του φίλοι που είχαν φάει ψωμί και αλάτι μαζί. Ό,τι έλεγε περνούσε αδιάφορο.

Στην κακιά στιγμή επειδή τα παραμύθια πήραν μορφή χιονοστιβάδας, επήλθε τσακωμός και ρήξη μεταξύ των φίλων. Όλα αυτά γιατί το μυαλό του κατά φαντασίαν είχε φτάσει να ΟΡΓΙΑΖΕΙ. Οι παιδικοί φίλοι δεν ανταλλάζουν ούτε «καλημέρα».

Σημείωση: Η ιστορία είναι 100% φανταστική και οποιαδήποτε ομοιότητα με γεγονότα ή καταστάσεις είναι απολύτως τυχαία. Δυστυχώς δεν έχει happy end όπως θα θέλατε.

Συμπέρασμα: Αγαπητοί φίλοι ψεύτες-πινόκιο: Με το να εκστομίζετε ψεύδη όπου σταθείτε και όπου βρεθείτε δεν κερδίζετε απολύτως τίποτα ούτε μεγαλώνει το πέος σας, όπως κατά βάθος νομίζετε. Αν έχετε πρόβλημα με το πέος σας, καλύτερα δοκιμάστε μία πλαστική και όχι τα νεύρα των υπόλοιπων. Ειδάλλως προτιμήστε μία εξαιρετικά χρήσιμη… δαχτυλήθρα.

Ακόμα, αγαπητά πλουσιόπαιδα: Μάθετε επιτέλους να έχετε γαμημένους τρόπους. Τα χρήματα της οικογένειάς σας δεν σας κάνουν καλύτερους ανθρώπους. Φιλήστε ταπεινά τα γεννητικά όργανα του πατέρα σας για άλλη μία φορά και πείτε και ένα «ευχαριστώ». Μην το παίζετε αυτοδημιούργητοι. Δυστυχώς για εσάς, δεν πείθετε κανέναν.

Για τα πολύ λαμόγια, μην γυρίζετε και φτύνετε εκεί που γλύφατε! Είτε αυτό είναι το μόριο του πατέρα σας είτε των φίλων που εσείς οι ίδιοι κράζατε. Ουδέν κακό αμιγές καλού: Τουλάχιστον θα μάθετε τι γεύση έχει το σάλιο σας αφού για να δείτε από σεξουαλική επαφή φαντάζει… χλωμό.

Καλές βόλτες, καλή χρονιά και καλό γλείψιμο! Αυτό σας πρέπει αφού δεν μπορείτε να κάνετε απολύτως τίποτα μόνοι σας. Αλλά το μόνο που σας λείπει είναι να είστε και αχάριστοι.

Σκεφτείτε επιτέλους αυτά που διαβάσατε για το καλό των υπόλοιπων και (πολύ) μακροπρόθεσμα για το δικό σας καλό.

Καλή χρονιά να (σας) μπει!